Zamki Almerskie

Spisane przez JWP Mikołaja mar. Arped-Muzyk-Liberi

Zamek Sroki

Zamek Sroki
Czyli Zamek Sroki - najstarszy z zamków Almery, pochodzący z przełomy XIV i XV w. Powstał z rozkazu hiszpańskojęzycznej familii, której głową był Carlos Juan Hernando Contento y Pesos. W przeciwieństwie do rodu von Oppeln Hiszpanie szybko zyskali uznanie miejscowej elity. Piastowali wysokie urzędzy na dworze królewskim, ale także przez sprytne mariaże, najpierw zostali skoligaceni z dynastią Arpedów, a później także z Muzykami. Zamek ulegał wielu przebudowom, tak aby odpowiadał aktualnym potrzebom mieszkańców. W latach 80 XVII w. mieszczaństwo almerskie pieczołowicie pielęgnowało czarną legendę, jakoby dziedzic porywał młodych chłopców i "czynił z nimi rzeczy niegodne". Wtedy też zamek prześmiewczo zaczęto nazywać Cerradura del Marica, czego tłumaczyc nie wypada, a ciekawi odpowiedź znaleźć mogą w słownikach. Podobnie jak w przypadku zamku von Oppeln przeszedł w ręce państwa, a po restauracji monarchii stał się własnością dalekiego krewnego rodu Contento y Pesos.

Zamek

Zamek von Oppeln
Zamek należący niegdyś do scholandzkiego rodu von Oppeln osiadłego w Baridasie. Budowę rozpoczęto w 1517, w rok po przybyciu głównej gałęzi rodu do Baridasu, różni się od innych zamków almerskich celem, dla którego został wybudowany: fortyfikacje okalające zamek, wskazują, że przede wszystkim miał służyć obronie, podczas gdy pozostałe zamki pełniły głównie funkcje reprezentacyjne. Historycy prowadzą ze sobą spory, snując różne teorie na temat takiego a nie innego przeznaczenia zamku. Jedni twierdzą, że Oppelnowie bali się wrogo nastawionej do Scholandzyków gawiedzi gotowej wyrżnąć w pień wszystkich ludzi przebywających w tym zamku. Drudzy natomiast mówią, że fortyfikacje miały powstrzymywać ewentualne interwencje wojsk królewskich, jako że ród von Oppeln nie żył w najlepszych stosunkach z królem i jego dworem, a tutejsza szlachta traktowała ich z dużą rezerwą i wyższością. Ostatni potomkowie rodu zostali zamordowanie w trakcie wojny z Republiką. Zamek przeszedł na własność państwa, a po restauracji monarchii stał się własnością prywatną - siedzibą Księcia Wybrzeża - JW Piotra Krause-Arped.

Zamek Królewski

Zamek Królewski
Zamek Królewski jest najmłodszy w całej Almerze - Wybudowano go dopiero w roku 1721. Zamek Królewski nazywany jest również niesłusznie Pałacem Księcia Rudygiera. Przeciwnicy rodu Muzyków rządzącego na Wyspach od XVII w. utrwalili bowiem plotkę, że to już Książę Rudygier nakazał jego budowę (jak mówi inna plotka - dla swojej kochanki...). Zamek budowano przez 5 lat, według projektu baroneta Johna Vanderbrugha (jego dziełem jest również Pałac Staufenów). Poświęcenia 25 czerwca 1721 roku dokonał prawosławny metropolita Almery Jeremiasz Unisław Winnicki. Wnętrza Zamku Królewskiego przyozdobiono wyrobami rzemieślniczymi pochodzącymi z różnych stron świata. Jednakże najważniejszą salę - Wielką Salę Tronową udekorowano dziełami rzemieślników Baridasu. Tron umieszczony w centralnym punkcie Sali, idealne pod środkiem kopuły, wykonywany był przez blisko 4 lata w najznamienitszych warsztatach cechowych. Budowa Zamku Królewskiego nazywana jest najważniejszym wydarzeniem baridajskiego XVIII wieku, była największym a zarazem jednym z ostatnich projektów realizowanych przez Cech Rzemiosł. Po zajęciu wysp przez republikan stał się siedzibą burmistrza Almery. Po restauracji monarchii ponownie stał się siedzibą króla i najważniejszych urzędników dworskich.

Zamek

Zamek
Pierwsze zabudowania na terenie zajmowanym przez zamek były tak stare jak Almera - nie wiadomo jednak do czego służyły. Pierwsza posiadłość dworska pojawiła się w tym miejscu dopiero w XVI w. Dworek nie był szczytowym osiągnięciem epoki - był to jedynie drewniany pałacyk szlachecki. Posiadłość bardzo spodobała się jednak hrabiom Muzykom. Postanowili więc, że wykupią ten teren. Starą posiadłość rozebrano, a niektóre drewniane belki posłużyły do budowy nowej konstrukcji. Obecnie budynek na tej posiadłości to murowany pałac obronny zawierający drewniane elementy. Dwie wieże pozwalały gwardii pałacowej na szybkie dostrzeganie ewentualnych zagrożeń - zarówno od morza jak i z lądu. Pałac Muzyków nie zdołał się obronić jednak przed powstaniem chłopskim. Zbuntowana tłuszcza wtargnąwszy do wnętrz wymordowała służbę i gwardzistów i zdemolowała wnętrza. Uchowały się jedynie niektóre przedmioty ukryte w sekretnych komnatach. Podobny los spotkał przepiękny ogród w stylu francuski, którego po zbezczeszczeniu nigdy później nie udało się doprowadzić do dawnej świetności. Obecnie pałac jest zamieszkiwany przez potomków rodu Muzyków.